അന്ധ വിശ്വാസങ്ങള്ക്ക് നമ്മുടെ നാട്ടിലുണ്ടോ വല്ല പഞ്ഞവും. ഗര്ഭിണിയായാല് ഉപദേശങ്ങളുടെ ഉന്തും തള്ളും ആണ്. ഇതിലൊക്കെ എത്രത്തോളം സത്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. എന്തായാലും, ഉപദേശിക്കുന്നവരെ പരിഹസിക്കാറില്ല ഞാന്. ഉപചാരാര്ത്ഥം ഒരു ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് പോരും.
സന്ധ്യക്ക് ആറ് മണി കഴിഞ്ഞാല് ഗര്ഭിണി പുറത്തിറങ്ങാന് പാടില്ലാന്ന് പറഞ്ഞാല് രാത്രി എട്ട് മണിക്ക് ഓഫീസില് നിന്നിറങ്ങി പിന്നെ രത്നദീപില് പോയി അവശ്യ സാധനങ്ങള് ഒക്കെ മേടിച്ച് പിന്നെ, വന്ന് ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി കഴിച്ച് പത്തരയാവുമ്പോള് ഐസ്ക്രീം കഴിക്കാന് സ്കൂപ്സില് പോകണമെന്ന് തോന്നുന്ന ഞങ്ങളെ പോലുള്ളവര് തെണ്ടിപ്പോകില്ലെ?
ഒരു ആറെട്ട് മാസം ഒക്കെ ആകുമ്പഴേക്കും വയറിന്റെ മുകളില് ചൊറിയുന്നത് എന്തു കൊണ്ടാണേന്നറിയാമോ? കുട്ടിയുടെ മുടി തട്ടുന്നതു കൊണ്ടാണ്. :) (അല്ലാതെ സ്കിന് വലിയുന്നതു കൊണ്ടല്ല)
പേരയ്ക്ക പ്രാന്തിയാണ് ഞാനിപ്പോ. പേരയ്ക്ക തീറ്റയോട് തീറ്റ. പക്ഷേ.. പേരയ്ക്ക തിന്നാല് കുട്ടി കറുക്കുമത്രേ. ഹി..ഹി.. എനിക്കും എന്റെ കെട്ടിയോനും ഇല്ലാത്ത നിറം എന്റെ കുട്ടിക്കും വേണ്ട. അല്ല പിന്നെ.
കുങ്കുമപ്പൂ തിന്നാല് കുട്ടി വെളുക്കും. ഇതൊരുപാട് പേരായി പറഞ്ഞു കേള്ക്കുന്നതാണ്. അത് തെറ്റാണെന്ന് തെളിയിക്കാന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഉദാഹരണം കാണണമെങ്കില് ദേ.. എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്ക്യേ...
ഗര്ഭിണിയായിരിക്കുമ്പോള് വയറ് വെയില് കൊള്ളിച്ചില്ലെങ്കില് കുട്ടിക്ക് ജനിക്കുമ്പോള് മഞ്ഞപ്പിത്തമുണ്ടാകും എന്ന് പറയുന്നു. എന്റെ ഡോക്ടറോട് ചോദിച്ചപ്പോള് പുള്ളിക്കാരി ആദ്യമായി കേള്ക്കുകയാണത്രേ. എന്തായാലും വയറ് വെയില് കൊള്ളിക്കാന് വേണ്ടി വയറു പുറത്തു കാട്ടി ഞാനാ ബാല്ക്കണിയില് നില്ക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച!! ഹാ..ഹാ.. അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ അനു ആന്റി അമിത്തിനേയും കൊണ്ട് വീട് മാറും. കുട്ടിയുടെ കാര്യമല്ലേ.. റിസ്ക് എടുക്കാന് തോന്നാത്തതുകൊണ്ട് രാവിലെ അടുക്കളയുടെ ജനലില് കൂടി വെയില് വരുന്ന സ്ഥലത്ത് പോയി കുറച്ചുനേരം വെയില് കൊള്ളിക്കും.
ഇനിയുമുണ്ട്.. ഗര്ഭിണി മുടി വെട്ടാന് പാടില്ല, അതു ചെയ്യാന് പാടില്ല, ഇത് ചെയ്യാന് പാടില്ല...
ഭാഗ്യം, ബ്ലോഗ് വായിക്കാന് പാടില്ല എന്ന് ഇതുവരെ ആരും പറഞ്ഞിട്ടില്ല!
Tuesday, October 23, 2007
Thursday, October 11, 2007
ഗര്ഭം ഒരു രോഗമല്ല
എന്റെ കുട്ടീ, ഗര്ഭം ഒരു രോഗമല്ല.
ഈ ഒരു പ്രസ്താവന ഒരുവിധം എല്ലാ ഗൈനക്കോളജിറ്റുകളും പറയുന്നതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാന് കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ആദ്യത്തെ ഡോക്ടറെ മാറാന് തന്നെ കാരണം ഇതാണ്. ഐ ഹേറ്റ് ഇറ്റ് വെന് ദ ഡോക്റ്റര് സേ സൊ. ഞാന് ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങള് ചോദിക്കുന്നു. ടെന്ഷന് കൊണ്ടോ, ഗര്ഭമൊരു രോഗമാണെന്ന് വിചാരിച്ചോ അല്ല ഞാന് ചോദ്യങ്ങള് ചോദിക്കുന്നത്. അതെന്റെ അവകാശമാണെന്ന് ഞാന് കരുതുന്നു. കാര്യങ്ങള് അറിഞ്ഞിരിക്കുക എന്നതിന്റെ അര്ത്ഥം ടെന്ഷന് ഉണ്ടെന്നാണോ? പല സ്ഥലത്തും വായിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള് ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കുക മാത്രമാണ് ഞാന് ചെയ്യുന്നത്.
എനിക്ക് ശാരീരികമായി തോന്നുന്ന പല അസ്വസ്ഥതകള് ഡോക്ടറോട് പറയാതിരിക്കണോ? ഡോക്ടര് ദിവസവും നൂറ് കണക്കിന് രോഗികളെ കാണുന്നതായിരിക്കും, പക്ഷേ ഇതെനിക്കെന്റെ ആദ്യത്തെ കുഞ്ഞാണ്. ആ കുഞ്ഞിന് ഒന്നും സംഭവിക്കാതിരിക്കണം എന്ന് എനിക്കാഗ്രഹമുണ്ട്. മാത്രമല്ല പലരും പലതും പറയുന്നതിനേക്കാള് ഒരു ഡോക്ടര് ആധികാരികമായി പറയുന്നത് കേള്ക്കാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം.
ഞാന് കഴിക്കുന്ന മരുന്നുകള് എന്തിനുള്ളതാണ്, അത് കഴിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണോ, എന്നുള്ള കാര്യങ്ങളും അറിയാന് എനിക്കവകാശമുണ്ട്. ഇങ്ങനെയുള്ള എന്റെ ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് ഉത്തരം പറയാന് ഡോക്ടറും ബാദ്ധ്യസ്ഥയാണെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.
കുറച്ച് ദിവസമായി എനിക്ക് നടക്കുമ്പോഴും, ഇരുന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് ഇളകുമ്പോഴും ഒക്കെ കാലുകളുടെ ഇടയില് ഒരു ക്ലിക്ക്, ടിക്ക് ശബ്ദം. എല്ലുകള് കൂടി ഉരയുന്ന പോലെ. മാത്രമല്ല കിടന്നിട്ട് എഴുന്നേല്ക്കുമ്പോഴും ഇരിക്കുന്ന പോസ് മാറുമ്പോഴും ഒക്കെ ചെറുതല്ലാത്ത എന്നാല് സഹിക്കാവുന്ന വേദനയും. ഗൂഗിള് പറഞ്ഞ ലക്ഷണങ്ങള് ഒക്കെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോള് SPD ആണോ എന്ന് ഒരു സംശയം. അങ്ങനെയാണെങ്കില് ഡോക്ടറോട് പറയണം എന്നാണ് എല്ലായിടത്തും കണ്ടത്. ഇതും, ഇതു പോലെ പലതും വായിച്ചു. അതിനെ പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് ഈ ഡോക്ടറും ഈ സ്ഥിരം ഡയലോഗ് പറഞ്ഞത്. അങ്ങനെ വിട്ടാല് പറ്റുമോ? ഡോക്ടര്ക്ക് അങ്ങോട്ടൊരു ക്ലാസ് കൊടുത്തു, ഡോക്ടറില് നിന്ന് ഞാന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് എന്ത് എന്ന്. ഇപ്പോ ഡോക്ടറും ഹാപ്പി, ഞാനും ഹാപ്പി. ഓവറായി ഇന്റര്നെറ്റില് കയറി സെര്ച്ച് ചെയ്യില്ല എന്നൊരു വാക്ക് ഞാന് ഡോക്ടര്ക്കും, ഇനി മുതല് ഞാന് എന്തെങ്കിലും സംശയങ്ങള് ചോദിച്ചാല് എന്നോട് ഗര്ഭം രോഗമല്ല എന്ന് പറയില്ല എന്നൊരു വാക്ക് ഡോക്ടര് എനിക്കും തന്നു. ഡോക്ടറും ഡോക്ടറെ കണ്സള്ട്ട് ചെയ്യാന് ചെല്ലുന്ന ആളുമായി (രോഗി എന്ന് ഞാന് പറയുന്നില്ല, കാരണം ഗര്ഭം ഒരു രോഗമല്ലല്ലോ) ഒരു നല്ല പരസ്പര ധാരണയും വിശ്വാസവും ഉണ്ടാവുന്നത് എത്ര കണ്ട് നമ്മുടെ ആത്മവിശ്വാസം കൂട്ടും എന്ന് ഞാന് അനുഭവിച്ചറിയുകയാണ്.
എന്തായാലും എന്റെ ലക്ഷണങ്ങള് SPD യോട് സാമ്യമുള്ളതാണെങ്കിലും SPD ആവാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കുറവാണെന്നും, അഥവാ ആണെങ്കില് തന്നെ പ്രസവത്തിന്റെ സമയത്താണ് കരുതല് എടുക്കേണ്ടതെന്നും ആ സമയത്ത് ആ കാര്യം ഡോക്ടര് ഏറ്റു എന്നും ഡോക്ടര് പറഞ്ഞു. മാത്രമല്ല അടുത്ത കണ്സള്ട്ടേഷന് വരുമ്പോള് ഞാന് നൂലപ്പം (ഇടിയപ്പം) ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടു വരാമെന്നും, പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് ഞാന് ആസ്പത്രിയില് കിടക്കുമ്പോള് ഡോക്ടര് അവിയല് ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് തരുമെന്നും ധാരണയായി.
ഇപ്പോ മനസ്സിലായോ കണ്സള്ട്ടേഷന് പോകുന്ന ദിവസം ഞാന് ഓഫീസിലെത്തുമ്പോള് ഉച്ച കഴിയുന്നത് എന്തു കൊണ്ടാണെന്ന് :)
ഈ ഒരു പ്രസ്താവന ഒരുവിധം എല്ലാ ഗൈനക്കോളജിറ്റുകളും പറയുന്നതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാന് കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ആദ്യത്തെ ഡോക്ടറെ മാറാന് തന്നെ കാരണം ഇതാണ്. ഐ ഹേറ്റ് ഇറ്റ് വെന് ദ ഡോക്റ്റര് സേ സൊ. ഞാന് ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങള് ചോദിക്കുന്നു. ടെന്ഷന് കൊണ്ടോ, ഗര്ഭമൊരു രോഗമാണെന്ന് വിചാരിച്ചോ അല്ല ഞാന് ചോദ്യങ്ങള് ചോദിക്കുന്നത്. അതെന്റെ അവകാശമാണെന്ന് ഞാന് കരുതുന്നു. കാര്യങ്ങള് അറിഞ്ഞിരിക്കുക എന്നതിന്റെ അര്ത്ഥം ടെന്ഷന് ഉണ്ടെന്നാണോ? പല സ്ഥലത്തും വായിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള് ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കുക മാത്രമാണ് ഞാന് ചെയ്യുന്നത്.
എനിക്ക് ശാരീരികമായി തോന്നുന്ന പല അസ്വസ്ഥതകള് ഡോക്ടറോട് പറയാതിരിക്കണോ? ഡോക്ടര് ദിവസവും നൂറ് കണക്കിന് രോഗികളെ കാണുന്നതായിരിക്കും, പക്ഷേ ഇതെനിക്കെന്റെ ആദ്യത്തെ കുഞ്ഞാണ്. ആ കുഞ്ഞിന് ഒന്നും സംഭവിക്കാതിരിക്കണം എന്ന് എനിക്കാഗ്രഹമുണ്ട്. മാത്രമല്ല പലരും പലതും പറയുന്നതിനേക്കാള് ഒരു ഡോക്ടര് ആധികാരികമായി പറയുന്നത് കേള്ക്കാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം.
ഞാന് കഴിക്കുന്ന മരുന്നുകള് എന്തിനുള്ളതാണ്, അത് കഴിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണോ, എന്നുള്ള കാര്യങ്ങളും അറിയാന് എനിക്കവകാശമുണ്ട്. ഇങ്ങനെയുള്ള എന്റെ ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് ഉത്തരം പറയാന് ഡോക്ടറും ബാദ്ധ്യസ്ഥയാണെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.
കുറച്ച് ദിവസമായി എനിക്ക് നടക്കുമ്പോഴും, ഇരുന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് ഇളകുമ്പോഴും ഒക്കെ കാലുകളുടെ ഇടയില് ഒരു ക്ലിക്ക്, ടിക്ക് ശബ്ദം. എല്ലുകള് കൂടി ഉരയുന്ന പോലെ. മാത്രമല്ല കിടന്നിട്ട് എഴുന്നേല്ക്കുമ്പോഴും ഇരിക്കുന്ന പോസ് മാറുമ്പോഴും ഒക്കെ ചെറുതല്ലാത്ത എന്നാല് സഹിക്കാവുന്ന വേദനയും. ഗൂഗിള് പറഞ്ഞ ലക്ഷണങ്ങള് ഒക്കെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോള് SPD ആണോ എന്ന് ഒരു സംശയം. അങ്ങനെയാണെങ്കില് ഡോക്ടറോട് പറയണം എന്നാണ് എല്ലായിടത്തും കണ്ടത്. ഇതും, ഇതു പോലെ പലതും വായിച്ചു. അതിനെ പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് ഈ ഡോക്ടറും ഈ സ്ഥിരം ഡയലോഗ് പറഞ്ഞത്. അങ്ങനെ വിട്ടാല് പറ്റുമോ? ഡോക്ടര്ക്ക് അങ്ങോട്ടൊരു ക്ലാസ് കൊടുത്തു, ഡോക്ടറില് നിന്ന് ഞാന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് എന്ത് എന്ന്. ഇപ്പോ ഡോക്ടറും ഹാപ്പി, ഞാനും ഹാപ്പി. ഓവറായി ഇന്റര്നെറ്റില് കയറി സെര്ച്ച് ചെയ്യില്ല എന്നൊരു വാക്ക് ഞാന് ഡോക്ടര്ക്കും, ഇനി മുതല് ഞാന് എന്തെങ്കിലും സംശയങ്ങള് ചോദിച്ചാല് എന്നോട് ഗര്ഭം രോഗമല്ല എന്ന് പറയില്ല എന്നൊരു വാക്ക് ഡോക്ടര് എനിക്കും തന്നു. ഡോക്ടറും ഡോക്ടറെ കണ്സള്ട്ട് ചെയ്യാന് ചെല്ലുന്ന ആളുമായി (രോഗി എന്ന് ഞാന് പറയുന്നില്ല, കാരണം ഗര്ഭം ഒരു രോഗമല്ലല്ലോ) ഒരു നല്ല പരസ്പര ധാരണയും വിശ്വാസവും ഉണ്ടാവുന്നത് എത്ര കണ്ട് നമ്മുടെ ആത്മവിശ്വാസം കൂട്ടും എന്ന് ഞാന് അനുഭവിച്ചറിയുകയാണ്.
എന്തായാലും എന്റെ ലക്ഷണങ്ങള് SPD യോട് സാമ്യമുള്ളതാണെങ്കിലും SPD ആവാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കുറവാണെന്നും, അഥവാ ആണെങ്കില് തന്നെ പ്രസവത്തിന്റെ സമയത്താണ് കരുതല് എടുക്കേണ്ടതെന്നും ആ സമയത്ത് ആ കാര്യം ഡോക്ടര് ഏറ്റു എന്നും ഡോക്ടര് പറഞ്ഞു. മാത്രമല്ല അടുത്ത കണ്സള്ട്ടേഷന് വരുമ്പോള് ഞാന് നൂലപ്പം (ഇടിയപ്പം) ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടു വരാമെന്നും, പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് ഞാന് ആസ്പത്രിയില് കിടക്കുമ്പോള് ഡോക്ടര് അവിയല് ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് തരുമെന്നും ധാരണയായി.
ഇപ്പോ മനസ്സിലായോ കണ്സള്ട്ടേഷന് പോകുന്ന ദിവസം ഞാന് ഓഫീസിലെത്തുമ്പോള് ഉച്ച കഴിയുന്നത് എന്തു കൊണ്ടാണെന്ന് :)